İngilizce Metin: Başlangıç Seviyesi (A2)
· Kişisel Gelişim
A1 metinlerini rahatça okuyabiliyorsanız bir sonraki basamaktasınız. Bu yazıda A2 seviyesi için on metin var. Cümleler biraz daha uzun, olaylar daha çok geçmiş zamanla (past simple) anlatılıyor ve "going to" ile kurulan gelecek planları da yer yer karşınıza çıkacak.
Metinlerin çoğu küçük hikâyeler: kaybolan bir telefon, ilk iş günü, yeni gelen komşular. Hikâye okumak, kelimeleri bir bağlam içinde hatırlamayı kolaylaştırıyor. Türkçesini görmek için her metnin altındaki "Metnin Türkçesi" alanına tıklayabilirsiniz.
Bu metinler nasıl okunmalı?
- Metni önce bir kez sözlüğe bakmadan baştan sona okuyun. Her kelimeyi anlamanız gerekmiyor, ne anlatıldığını yakalamanız yeterli.
- İkinci okumada bilmediğiniz kelimelerin altını çizin ve anlamlarını cümleden tahmin etmeye çalışın.
- Ancak ondan sonra "Metnin Türkçesi" alanını açıp tahminlerinizi kontrol edin.
- Son olarak metni sesli okuyun. Mümkünse kendinizi kaydedin ve birkaç gün sonra tekrar dinleyin.
Sesli okuma kısmını neden bu kadar önemsediğimi İngilizce telaffuzu nasıl gelişir yazımda anlatmıştım.
Metinler
1. A Trip to Cappadocia (Kapadokya Gezisi)
Last spring, my friend Selin and I went to Cappadocia for three days. We took a night bus from Istanbul, and the journey was long. We arrived in Göreme early in the morning, very tired. Our hotel was a cave hotel, and our room was inside a rock. It was cool and quiet.
On the second day, we woke up at five o'clock to see the balloons. There were more than a hundred of them in the sky. We didn't fly, because it was too expensive for us, but watching them from a hill was enough. In the afternoon, we walked through a valley and had lunch in a small village.
I want to go back one day, maybe in winter, when everything is white.
Metnin Türkçesi
Geçen bahar arkadaşım Selin'le üç günlüğüne Kapadokya'ya gittik. İstanbul'dan gece otobüsüne bindik, yolculuk uzun sürdü. Göreme'ye sabahın erken saatinde, yorgunluktan bitmiş hâlde vardık. Otelimiz bir mağara oteliydi, odamız da kayanın içindeydi. Serin ve sessizdi.
İkinci gün balonları görmek için saat beşte kalktık. Gökyüzünde yüzden fazla balon vardı. Bize çok pahalı geldiği için uçmadık ama onları bir tepeden izlemek yetti de arttı bile. Öğleden sonra bir vadide yürüdük ve küçük bir köyde öğle yemeği yedik.
Bir gün tekrar gitmek istiyorum, belki kışın, her yer bembeyazken.
2. Learning to Cook Menemen (Menemen Yapmayı Öğrenmek)
I never cooked when I lived with my parents. When I moved to a new city for university, I had a problem: I was always hungry, and I didn't have much money. One evening, I called my mother and asked, "How do you make menemen?" She laughed, but she explained everything.
First, you chop some green peppers and two tomatoes. You cook the peppers in olive oil for a few minutes, then you add the tomatoes. When the tomatoes are soft, you break three eggs into the pan and stir slowly. Some people add onions and some people don't. They argue about it a lot.
My first menemen was too salty, but my roommate ate all of it. Now I make it every Sunday.
Metnin Türkçesi
Annemle babamla yaşarken hiç yemek yapmazdım. Üniversite için başka bir şehre taşınınca bir sorunum oldu: Sürekli açtım ve pek param yoktu. Bir akşam annemi arayıp "Menemen nasıl yapılıyor?" diye sordum. Güldü ama her şeyi anlattı.
Önce birkaç yeşil biber ve iki domates doğruyorsun. Biberleri zeytinyağında birkaç dakika pişirip domatesleri ekliyorsun. Domatesler yumuşayınca tavaya üç yumurta kırıp yavaş yavaş karıştırıyorsun. Kimisi soğan koyar, kimisi koymaz. Bu konuda epey tartışırlar.
İlk menemenim fazla tuzlu oldu ama ev arkadaşım hepsini yedi. Artık her pazar yapıyorum.
3. A Lost Phone (Kayıp Telefon)
Last Tuesday was a terrible day. I was on the metro, and I was very tired after work. I got off at my stop, walked home and made a cup of tea. Then I looked for my phone. It wasn't in my bag. It wasn't in my pocket. I felt sick. All my photos were on that phone!
I used my laptop to call my own number, and after a few rings, a woman answered. "Hello, I found this phone on the seat next to me," she said. She was a teacher, and she lived near the last stop of the line.
The next morning, I went there and met her in front of a bakery. I gave her a box of chocolates. She said, "You didn't have to," but she took it with a big smile.
Metnin Türkçesi
Geçen salı berbat bir gündü. Metrodaydım ve işten sonra çok yorgundum. Durağımda indim, eve yürüdüm ve kendime bir çay demledim. Sonra telefonumu aradım. Çantamda yoktu. Cebimde de yoktu. Fenalık geçirdim. Bütün fotoğraflarım o telefondaydı!
Dizüstü bilgisayarımdan kendi numaramı aradım. Birkaç kez çaldıktan sonra bir kadın açtı. "Merhaba, bu telefonu yanımdaki koltukta buldum," dedi. Öğretmenmiş ve hattın son durağının yakınında oturuyormuş.
Ertesi sabah oraya gidip onunla bir fırının önünde buluştum. Ona bir kutu çikolata verdim. "Hiç gerek yoktu," dedi ama kocaman bir gülümsemeyle aldı.
4. My New Neighbors (Yeni Komşularım)
A new family moved into the flat next to ours last month. At first, I only heard them. There was a lot of noise: boxes, furniture and a child who sang the same song again and again.
One evening, someone knocked on our door. It was the father of the family, a tall man with a friendly face. He had a plate of börek in his hands. "We are your new neighbors. My wife made this for you," he said.
Their names are Hasan and Merve, and their daughter, Defne, is six. Now Defne visits us every weekend to play with our cat. Last week, she taught me the song she sings all the time. I can't get it out of my head.
Metnin Türkçesi
Geçen ay yan dairemize yeni bir aile taşındı. İlk başta onları sadece duyuyordum. Bir sürü gürültü vardı: kutular, mobilyalar ve aynı şarkıyı tekrar tekrar söyleyen bir çocuk.
Bir akşam kapımız çalındı. Gelen, ailenin babasıydı. Uzun boylu, güler yüzlü bir adamdı. Elinde bir tabak börek vardı. "Yeni komşularınızız. Eşim bunu sizin için yaptı," dedi.
Adları Hasan ve Merve, kızları Defne de altı yaşında. Artık Defne her hafta sonu kedimizle oynamaya bize geliyor. Geçen hafta bana hep söylediği o şarkıyı öğretti. Bir türlü kafamdan çıkmıyor.
5. A Day Without the Internet (İnternetsiz Bir Gün)
Last Saturday, the internet stopped working in our building. The company said they were going to fix it "in the evening". At first, I didn't know what to do. In the first hour, I picked up my phone twenty times, just out of habit.
Then I found an old novel on my shelf. I started it three years ago and never finished it. I made some coffee, sat by the window and read for two hours. After that, I went for a walk and found a small café only two streets from my home. I didn't know about it before!
When the internet came back at nine o'clock, I checked my messages. There was nothing important. I was a little surprised, and a little happy.
Metnin Türkçesi
Geçen cumartesi apartmanımızda internet kesildi. Şirket "akşama" düzelteceklerini söyledi. İlk başta ne yapacağımı bilemedim. İlk bir saatte, sırf alışkanlıktan, telefonu yirmi kez elime aldım.
Sonra rafta eski bir roman buldum. Üç yıl önce başlamış, hiç bitirmemiştim. Kendime kahve yaptım, pencerenin önüne oturdum ve iki saat okudum. Ardından yürüyüşe çıktım ve evime iki sokak mesafede küçük bir kafe buldum. Daha önce varlığından haberim bile yoktu!
İnternet saat dokuzda geri geldiğinde mesajlarıma baktım. Önemli hiçbir şey yoktu. Biraz şaşırdım, biraz da sevindim.
6. The Football Match (Futbol Maçı)
My uncle had two tickets for the big match on Sunday, and he invited me. I was very excited because it was my first time in a real stadium. We arrived two hours early, but the streets were already full of people in red and yellow shirts.
Inside, the noise was incredible. Forty thousand people sang together, and I could feel the songs in my chest. Our team played badly in the first half, and the other team scored a goal. My uncle didn't say a word.
In the second half, everything changed. We scored twice in ten minutes, and a man I didn't know hugged me. We won 2-1. I lost my voice, but I didn't care.
Metnin Türkçesi
Amcamın pazar günkü büyük maç için iki bileti vardı ve beni de çağırdı. Çok heyecanlıydım çünkü gerçek bir stadyuma ilk kez gidiyordum. İki saat erken vardık ama sokaklar çoktan sarı kırmızı formalı insanlarla dolmuştu.
İçerideki gürültü inanılmazdı. Kırk bin kişi aynı anda şarkı söylüyordu ve ben şarkıları göğsümde hissedebiliyordum. Takımımız ilk yarıda kötü oynadı, rakip de bir gol attı. Amcam tek kelime etmedi.
İkinci yarıda her şey değişti. On dakikada iki gol attık ve hiç tanımadığım bir adam bana sarıldı. Maçı 2-1 kazandık. Sesim kısıldı ama hiç umurumda değildi.
7. A Birthday Present (Bir Doğum Günü Hediyesi)
My sister's birthday was on Friday, and on Thursday evening I still didn't have a present for her. I went to the shopping mall after work. First, I looked at clothes, but I didn't know her size. Then I looked at perfumes, but they all smelled the same to me. I was tired and a bit angry with myself.
Then I remembered something. Last summer, she wanted to learn to paint, but she never started. I went to an art shop and bought a set of watercolors, some brushes and a small notebook with thick paper.
On Friday, she opened the box and was quiet for a moment. Then she said, "You remembered!" It was the cheapest present I ever bought her, and the best one.
Metnin Türkçesi
Kız kardeşimin doğum günü cumaydı ve perşembe akşamı hâlâ ona bir hediye almamıştım. İş çıkışı alışveriş merkezine gittim. Önce kıyafetlere baktım ama bedenini bilmiyordum. Sonra parfümlere baktım ama hepsi bana aynı kokuyordu. Yorgundum ve kendime biraz kızgındım.
Sonra bir şey hatırladım. Geçen yaz resim yapmayı öğrenmek istemiş ama bir türlü başlamamıştı. Bir sanat malzemeleri dükkânına gidip bir sulu boya seti, birkaç fırça ve kalın sayfalı küçük bir defter aldım.
Cuma günü kutuyu açtı ve bir an sessiz kaldı. Sonra "Hatırlamışsın!" dedi. Ona aldığım en ucuz hediyeydi, ama en güzeli de oydu.
8. My First Day at Work (İşteki İlk Günüm)
I started my first job in September. I was a junior designer at a small company. On my first day, I woke up at six, although work started at nine. I changed my shirt three times.
When I arrived at the office, my manager, Burak, showed me my desk and introduced me to the team. There were only eight people, and everyone was friendly. At lunch, they took me to a small restaurant with home-style food.
In the afternoon, Burak gave me my first task: a poster for a coffee shop. I worked on it for hours and showed it to him nervously. He looked at it for a long time and said, "Good start. Now make the text bigger." I still remember that sentence.
Metnin Türkçesi
Eylülde ilk işime başladım. Küçük bir şirkette yeni başlayan bir tasarımcıydım. İlk gün, iş dokuzda başlamasına rağmen altıda uyandım. Gömleğimi üç kez değiştirdim.
Ofise vardığımda yöneticim Burak bana masamı gösterdi ve beni ekiple tanıştırdı. Sadece sekiz kişiydik ve herkes çok sıcak davrandı. Öğle yemeğinde beni ev yemekleri yapan küçük bir lokantaya götürdüler.
Öğleden sonra Burak bana ilk işimi verdi: bir kahve dükkânı için afiş. Saatlerce uğraştım ve heyecanla ona gösterdim. Uzun uzun baktı ve "İyi bir başlangıç. Şimdi yazıları büyüt," dedi. O cümleyi hâlâ hatırlıyorum.
9. A Visit to the Doctor (Doktora Gitmek)
Last week, I had a sore throat and a headache, and I felt hot all the time. On Wednesday morning, I couldn't get out of bed, so I made an appointment at the health center near my house. The waiting room was full of coughing people. After forty minutes, a nurse called my name.
The doctor was a young woman who spoke very quickly. She looked at my throat, listened to my chest and asked me some questions: "Do you smoke? Are you allergic to anything?" Then she said, "It's a virus. You don't need antibiotics. Drink a lot of water, rest, and stay at home for three days."
I was a little disappointed. I wanted a magic medicine. But she was right. On Saturday, I felt much better.
Metnin Türkçesi
Geçen hafta boğazım ağrıyordu, başım da zonkluyordu ve sürekli ateşim vardı. Çarşamba sabahı yataktan kalkamadım, bu yüzden evimin yakınındaki sağlık ocağından randevu aldım. Bekleme salonu öksüren insanlarla doluydu. Kırk dakika sonra bir hemşire adımı seslendi.
Doktor çok hızlı konuşan genç bir kadındı. Boğazıma baktı, göğsümü dinledi ve bana birkaç soru sordu: "Sigara içiyor musunuz? Herhangi bir şeye alerjiniz var mı?" Sonra "Virüs bu. Antibiyotiğe gerek yok. Bol su için, dinlenin ve üç gün evde kalın," dedi.
Biraz hayal kırıklığına uğradım. Sihirli bir ilaç bekliyordum. Ama haklıydı. Cumartesi günü kendimi çok daha iyi hissediyordum.
10. Plans for the Summer (Yaz Planları)
This summer is going to be different. Every year, my family goes to the same town on the Aegean coast and stays in the same hotel. We swim, we eat fish, and we come back. It is nice, but it is always the same.
This year, I am going to travel alone for the first time. I am going to take the train from Ankara to Kars. The journey takes more than a day, and people say the views are beautiful, especially in the mountains. In Kars, I am going to visit the ancient city of Ani and try the famous cheese.
My mother is a bit worried. "What are you going to do on a train for a whole day?" she asked. I already know the answer: I am going to read, look out of the window and talk to strangers.
Metnin Türkçesi
Bu yaz farklı geçecek. Ailem her yıl Ege kıyısındaki aynı kasabaya gider ve aynı otelde kalır. Denize gireriz, balık yeriz ve döneriz. Güzel ama hep aynı.
Bu yıl ilk kez tek başıma seyahat edeceğim. Ankara'dan Kars'a trenle gideceğim. Yolculuk bir günden uzun sürüyor ve manzaranın, özellikle dağlarda, çok güzel olduğunu söylüyorlar. Kars'ta Ani Antik Kenti'ni gezip meşhur peynirinden tadacağım.
Annem biraz endişeli. "Koca bir gün trende ne yapacaksın?" diye sordu. Cevabı şimdiden biliyorum: Kitap okuyacağım, pencereden dışarı bakacağım ve yabancılarla sohbet edeceğim.